brr, wat is het guur voor september.

 

Blijf niet in de wind en de regen staan.

Hier is het warm, droog en gezellig. En er is natuurlijk veel te zien: van Wolkers tot Rembrandt en van rollerband tot oude wapens.

 

 

Boven in het musem bevindt zich de historische afdeling, ‘de histo’ zoals wij die noemen. Hier vind je allerlei objecten en schilderijen over de geschiedenis van Leiden, zoals de hutspot en het wereldberoemde Lancaert tapijt. Onder leiding van conservator Jori Zijlmans is deze afdeling in de zomer onder handen genomen. De tentoonstellingsruimte geeft nu een impressie van hoe de historische afdeling er in 1874 heeft uitgezien.

Een leuk gegeven: Op 3 oktober 1872 werd het museum tijdelijk opengesteld voor het publiek. Ter beveiliging werden politieagenten ingezet en de trappen ‘met planken belegd’. De 3 oktober-collectie die voorheen op het stadhuis werd bewaard, kreeg de prominentste plaats. Om ‘De zelfopoffering van Burgemeester Van der Werf’  centraal te kunnen plaatsen werd zelfs het plafond verhoogd. Ondanks de bezorgdheid over de grote toestroom bezoekers verliep alles goed. Zo staat in het jaarverslag van 1872 dat ‘het lokaal door 4000 personen in beste orde werd bezocht’.

De verbouwing van de historische afdeling.

 

Dit is geen historisch voorwerp. Tenminste, nog niet. In 2200 wellicht wel.

Op de kortste nacht van het jaar (21 juni) werd de museumtuin omgetoverd tot openluchthotel. Fotograaf Pim Rusch maakte een impressie. Oja, over het algemeen had iedereen heerlijk gslapen.

Tijdens de Museumnacht worden de houten tafeltjes van Stad van Verf geveild. Op deze tafeltjes – met stoel – lag de krant waarin het schilderij beschreven worden. Een van deze mooie tafels – ontworpen door Ramin Visch – kan van jou zijn.

Kom naar De Lakenhal tijdens de Museumnacht en bied op het tafeltje van jouw voorkeur. Er zijn 15 verschillende tafeltjes met tekst in het blad gebrand.

Hieronder staat de lijst met woorden. Ook is vermeld bij welk schilderij de tafel stond.

1.  zwierigheid, Delin, Portretgroep van Théodore Fréderique de Malnoe en haar dochters

2. geschiedvervalsing, Van Bree, Burgemeester vd Werff biedt zijn degen aan het volk

3. bric-à-brac, Bakker Korff, La fille du heros

4. melancholiek, Verster, Bloemen en Blaren

5. hemelsblauw, Doesburg, Sfeer

6. ongepolijst, Van Velde, Zelfportret

7. eitje tik , Valk, Het ontbijt

8. rollebollen, Steen, Stoeiend paar

9. drinkeboer, Van Mieris, Herberg-Interieur

10. smartelijk, Engebrechtz, Kruisiging van Christus

11 . wonderkind, Lucas van Leyden, Het Laatste Oordeel

12. zelfbewust, Swanenburg, Zelfportret

13. duizelingwekkend, Bailly, Vanitasstilleven

14. spierballenvertoon , Rembrandt, Historiestuk

15. twinkelend, Lievens, Pilatus wast zijn handen in onschuld

Tot op 2 juli!

In de rubriek ‘wat is dit object’  tonen we steeds bijzondere objecten waarbij het vaak niet in één keer duidelijk is wat het is en wat de functie ervan is. Sterker nog, soms weten we het zelf ook niet precies.

Het eerste object dat we toonden was de bokaal van de Winterkoningin. Een aantal inzenders heeft ook het juiste antwoord gegeven. Deze pronkbeker kent een bijzondere geschiedenis.

De bokaal is in 1641 aan de stad Leiden geschonken door Elisabeth van Bohemen, dochter van de Engelse koning Stuart en getrouwd met Keurvorst Frederik V van de Palts, kleinzoon van Koning Willem 1 van Oranje. De Keurvorst was slechts ̩̩n winter Рvan 1619 tot 1620 Рkoning van Bohemen, vandaar zijn bijnaam Winterkoning.
Nadat de vorst was afgezet, vluchtte het gezin van Midden-Europa naar Den Haag, waar ze in ballingschap hun hofleven voortzetten. De kinderen van de Winterkoning werden eerst naar Utrecht en later naar Leiden gestuurd om daar opgevoed te worden en te studeren. 17 jaar lang werd het Prinsenhof aan het Rapenburg hiervoor gebruikt. Toen de prinsen en prinsessen het hof verlieten – om te reizen of terug te keren naar Den Haag – werd het hof in Leiden opgeheven. Deze bokaal is het vorstelijk afscheidsgeschenk aan de stad.
De bokaal is vervaardigd door Hans Coenraad Brechtel die hem vervaardigde in de toen modieuze ‘kwabbenstijl’. Op de deksel staat een gegoten beeldje van de vorstin zelf.
Wilt u nog meer lezen over de Winterkoningin dan treft u hier twee interessante links:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Stuart

http://www.historisch-toerisme-bureau.nl/artikelen/winterkoningin.htm

Het leek wel Museumweekeind, zo druk was het zaterdag en zondag in het museum. Zaterdag werd het boek Stad van Verf gepresenteerd, geschreven door Onno Blom. Halverwege vorige week hoorden we al dat Alexander Pechtold verhinderd was. Hij zou – als oud-suppoost – het eerste exemplaar van ons nieuwe hoogtepuntenboek krijgen. Maar ja, als je moet kiezen tussen 150 mensen in Leiden of 1,5 miljoen kijkers op tv, dan is de keuze snel gemaakt. Heel begrijpelijk. En wij hadden een prima alternatief voor handen: Rudi Fuchs. Hij nam met alle plezier het eerste exemplaar van Stad van Verf in ontvangst.

directeur Meta Knol heet iedereen welkom.

Onno Blom en Rudi Fuchs

wethouder Jan Jaap de Haan, Karina Wolkers en Rudi Fuchs op de eerste rij.

Na afloop was er een borrel in de tuin, en op dat moment gingen de telefoons rinkelen. Die middag hadden we namelijk bekend gemaakt dat we het laatste grote doek van Jan Wolkers hebben aangekocht, en de pers wilde daar natuurlijk meer van weten. De aankoop leidde tot een bericht op pagina 101 van Teletekst. 

Het grote gele doek hangt nu in het museum, in een hele mooie lichte gang en het komt daar heel mooi tot zijn recht.

Zondag zat de Grote Pers weer vol. Nu voor de talkshow de Leidse Salon. Onno Blom ontving onder anderen Frits van Oostrom, Koen Hauser en Karina Wolkers. Han Bennink verzorgde de muziek. We wilden toch eventjes dit filmpje laten zien: de decibellen van drummer Han Bennink met op de achtergrond het grote gele doek van Wolkers…. http://www.youtube.com/watch?v=kI7mYbQFZt8

(gefilmd met een telefoon, in het echt klonk het veeeel beter…)

Han Bennink drumt in De Lakenhal

Onlangs hadden we bijzondere bezoekers in ons museum: de kleindochter van de maker van een koetsje in onze speelgoedcollectie.  Mevrouw Lambrechts vertelde dat ze als klein kind de koets bij haar moeder zag, en ze wilde graag eens kijken in de Lakenhal of het er nog was.

Nora Lambrechts is met haar kleinzoon op bezoek in het museum. ‘Mijn kleinzoon is echt museumgek’, vertelt ze. En hij staat inderdaad te stralen als we in het depot naar de tevoorschijn gehaalde miniatuurkoets kijken. Conner Ladru heeft zelfs ideeën over hoe het werk gepresenteerd kan worden. ‘Ik hoop dat het tentoongesteld wordt en dan zou ik het zo (zie foto) presenteren met de deur open, anders kan er niemand instappen. De andere deur zit te strak om open te maken…’

Nora Lambrechts en kleinzoon bij het koetsje

In de meivakantie geeft onze assistent conservator speciale rondleidingen over de harnassen, zwaarden en dolken die Museum De Lakenhal in de collectie heeft. Hij wacht de bezoekers op met een hellebaard in zijn hand!

 

Ook de kinderen mogen de objecten aanraken, wel eerst een handschoenen aandoen.

 

‘ridder ‘Leon Geutjes.

Hier krijgen Jori Zijlmans (conservator geschiedenis Leiden) en Leon Geutjes (conservator in opleiding) instructies van Anne-Sophie Teunissen (projectleider van deze inzaleactie).

Anne sophie geeft Jori en Leon instructies

 Op deze ontzettend zonnig dag vond toch nog een flink aantal mensen de weg naar De Lakenhal.

Leon, Jori en Anne-Sophie op een rij, luisterend naar de verhalen. Ook Els van Eijck, voorzitter van de 3 October Vereniging, heeft geholpen.

 Extra bijzonder was het object van de gebroeders Brummelkamp: de banketbakkerij van hun vader verkocht de enige echte zoete haring, gemaakt van speculaas  uit deze koekplank.

de koekplank voor zoete haring

En natuurlijk is er ook flink gelachen: bijvoorbeeld toen groenteboer Mank met een flinke tas met peen en ui kwam aanzetten.

Groenteboer Gerard Mank met zijn zoon