The big hole to which we shall return – blog 2

Nog een weekend is er een bijzondere performance te zien in de museumtuin. Theatermakers Robijn Wendelaar en Elsa May Averill geven drie mogelijkheden voor het hiernamaals. Ze halen hun inspiratie bij Het Laatste Oordeel van Lucas van Leyden en het boek Utopia van Thomas More. Lees meer over dit project van Utopisch Nest hier.

De actrices schrijven af en toe voor ons blog een kort verslag, hierbij het tweede:

Vandaag hard gewerkt aan deel 2, plus doorloop. In dit deel willen we eigenlijk het meeste zeggen. Of in ieder geval willen we iets aanraken wat nogal filosofisch is geloof ik. We dachten in eerste instantie aan Beckett allebei. Zijn Endgame komt heel dicht bij wat we bedoelen. Een post apocalyptische wereld met enkele overlevenden die voor de vorm doorgaan, die de dagelijkse rituelen uitvoeren uit gewoonte of om de dag reliëf te geven terwijl die rituelen of gewoonten al hun betekenis hebben verloren. Hieronder een link naar een geweldig interview over de Nucleaire Apocalyps die ons te wachten staat. Angstaanjagend geloofwaardiger dan het mislukte 21mei verhaal. Overigens misschien toch even ongeloofwaardig, maar het is een hele goede springplank naar onze performance:

Ander materiaal:De Zevende Zegel van Bergman, Brave New World van Aldous Huxley, Songs From the Second Floor van Roy Anderson, Oryx and Crake van Margaret Atwood. After Virtue van Alisdair Macyntire, De Openbaring van Johannes en Blue Remembered Hills van Dennis Potter