Museum De Lakenhal in Leiden heeft het laatste grote schilderij van Jan Wolkers aangekocht, door hemzelf ‘het grote gele doek’ genoemd. Wolkers maakte dit schilderij kort voor zijn overlijden in 2007. Hij beschouwde het als de apotheose van zijn werk als beeldend kunstenaar.

Luister naar een kort interview bij het Radio 1 Journaal met Meta Knol. http://nos.nl/audio/160652-museumdirecteur-de-lakenhal-over-doek-wolkers.html

Elke dinsdagmiddag, tijdens het Straatoverleg, buigen directeur, conservatoren en registratoren zich over de ’oogst van de week’; de objecten die wekelijks over de rollenband gaan. Aan de band bekijken en bespreken zij ieder afzonderlijk object, de verwervingsgeschiedenis, de context en de waarde van het object voor het museum.  Geluidskunstenaar Catherine van Campen maakte een compilatie van een van die gesprekken. Het resultaat is een kijkje achter de schermen van interne discussie en onderzoek naar de collectie. (duur: 11 minuten)

In 1968 kwam tijdens grondwerkzaamheden aan de Herensingel een rieten mand tevoorschijn met 46 tinnen borden, schotels en een kannetje. Nog niet eerder was in ons land zo'n grote hoeveelheid bij elkaar behorend tin uit de periode 1525-1575 gevonden! Deze schat uit Leidse bodem is vanaf 3 augustus in de vitrine in het museum te bewonderen.

In Scheltema wordt het werk van de drie finalisten van de Hermine van Bers Beeldende Kunstprijs gepresenteerd (een particulier initiatief van de gelijknamige stichting). Een professionele jury heeft drie genomineerden gekozen: Irene Cecile, Thomas Raat en Izaak Zwartjes.

In de museumzaal brengt De Bruijn zijn schilderijen samen met het originele werk van Rembrandt en zijn tijdgenoten. Hij creëerde een atelierachtige opstelling met schetsen, documentatie over de sloop van het geboortehuis en objecten uit het museumdepot.

Tot 3 september zal de historische afdeling op de bovenste verdieping van het museum heringericht worden. In de nieuwe opstelling is ook het gerestaureerde Lanckaert tapijt weer te zien, met een bijbehorende spannende animatiefilm.

In de vitrines wordt een selectie getoond van de collectie Tinnen Figuren en Soldaatjes van het museum. Deze 19e en vroeg 20e eeuwse collectie maakt onderdeel uit van de veel omvangrijkere verzameling kinderspeelgoed die het museum in haar bezit heeft.

In zaal 12 is een depotopstelling van de bavelaars te zien. Bavelaars zijn laat 18de en vroeg 19de-eeuwse kijkkastjes met in hout of been gesneden huiselijke interieurs, historische gebouwen en nostalgische riviergezichten of landschappen. Makers zijn vader en zoon Cornelis Bavelaar.

In het museumdepot bevinden zich honderden bodemvondsten die door archeologen in Leiden zijn opgegraven. Ze vertellen ons over het dagelijks leven in de stad sinds de middeleeuwen. Veel van deze objecten zullen worden teruggegeven aan de Provincie Zuid-Holland die officiële eigenaar is. Ze zullen een plaatsje krijgen in het archeologisch depot van de provincie in Alphen aan de Rijn. Alleen schenkingen en aankopen gedaan voor de eerste monumentenwet van 1966 mogen rechtsmatig in het museum blijven.

De andere helft werd door minder bekende, maar interessante meesters geschreven. Toch is er niemand die de werken ooit uitvoert of er zelfs maar belangstelling voor heeft. Drie-honderd-twintig sonates! Ondenkbaar, onwaarschijnlijk.
Toch is dát aan de hand met de zes koorboeken van de Pieterskerk van Leiden. Deze enorme boeken (meer dan 10 kilo per boek!) werden in de zestiende eeuw samengesteld voor het Getijdencollege van die kerk. Ze vormen Europas grootste bij elkaar horende verzameling religieuze, polyfone (meerstemmige) muziek. Deze boeken zijn van 18 april tot en met 30 mei in één ruimte te zien in De Lakenhal.
Het befaamde Egidius kwartet brengt prachtige stukken uit deze boeken weer ten gehore, o.a. op 30 mei in de Pieterskerk. Lees verder op www.leidsekoorboeken.nl

Onder de noemer Utopisch Nest ontwikkelen Museum De Lakenhal, muziektheaterensemble De Veenfabriek en broedplaats het Scheltema Complex jaarlijks een aantal projecten met een experimenteel karakter. Voor Museum De Lakenhal is het een belangrijk instrument voor visievorming en ontwikkeling van museale vernieuwing.
Tot en met 11 juli zijn in het Scheltemacomplex (100 meter lopen vanaf De Lakenhal) de installaties Vervlogen & Schaduwverhalen te zien, over het honderdjarig bestaan van de begraafplaats Rhijnhof.

Normaal gesproken steekt een museum veel energie in het op een optimale manier presenteren van de werken. In deze zaal hangen de schilderijen echter zoals ze in het depot hangen: op depotrekken, dicht op elkaar, zonder enige esthetische overweging of groepering. Figuratieve en abstracte werken, groot en klein, alles hangt door elkaar heen, op volgorde van aankoop.

Leiden is een stad van verf. Wie van ver komt, wordt getroffen door haar schilderachtige silhouet. Maar dat is niet alles.

Geluidskunstenaars Catherine van Campen en Bente Hamel onderzoeken de menselijke hang naar verzamelen. Ze verkennen de zalen en depots van het museum en voeren openbare gesprekken met kenners en medewerkers.

Onder de titel Werk in Uitvoering onderzoekt De Lakenhal in 2010 haar vaste collectie, op zaal en voor de ogen van het publiek. Iedere dag schuiven weer andere objecten over de rollerbaan, waarlangs de specialisten aan het werk zijn. Elk object wordt uitvoerig bekeken, onderzocht en gefotografeerd. De allermooiste of meest curieuze objecten krijgen een ereplek in het museum. Inmiddels zijn al honderden stuks serviesgoed gepasseerd, waaronder ook het Oranje-keramiek en Wedgwood-servies. Dat is nu vanaf Koninginnedag in een speciale vitrine te bewonderen.

In de Grote Pers in het museum is een depotopstelling van koekplanken. Deze koekplanken - in totaal zo'n 60 stuks - waren de eerste objecten die over de straat gingen.

Een enkele waterketel kan behalve water het hele denken van een tijd bevatten.

De Collectie van De Lakenhal bevat ruim 200 speelgoedvoorwerpen, variërend van een toverlantaarn tot een loterijspel. Deze is aangelegd omdat de de directie van De Lakenhal in 1886 besloot onder het thema ‘huiselijk leven’ een collectie ‘kinderspeelgoed’ aan te leggen.